sobota, 21 maja 2011

Raj utracony

Aż wreszcie Czas ów nieruchomo stanął!
Na zewnątrz wszędzie otchłań jest i wieczność,
A żadne oko ich końca nie sięgnie;
Wiele pojąłem, zanim stąd odejdę,
Wiele spokoju przybyło mym myślom,
A jest naczynie moje wypełnione
Po brzegi wiedzą; było mym szaleństwem
Staranie całe, by móc sięgnąć dalej.
Odtąd już będę wiedział, że najlepsze
Jest posłuszeństwo i trwożliwa miłość
Do jedynego Boga, a iść trzeba,
Jakby przed Jego obliczem się było,
Zawsze w Opatrzność Jego wierząc, na niej
Jedynie tylko polegając, bowiem
Wobec dzieł Swoich jest On miłosierny
I przezwycięża zło dobrem; On z małych
Rzeczy wytwarza wielkie, a z tych, które
Słabe są, czyni oręż do złamania
Wielkości świata. Tak światową mądrość
Zwycięża wreszcie prostota potulna;
Cierpienie, które dla prawdy się znosi,
Jest męstwem godnym wielkiego zwycięstwa,
Wiernym przemienia Śmierć w żywot wieczysty,
Tego nauczył mnie On Swym przykładem
I Jego odtąd czczę jak Zbawiciela.
                               

         John Milton - Raj utracony                

sobota, 26 marca 2011

Tomek Żółtko

Ucz mnie  proszę
O j c z e
być dla moich dzieci
też
p r z y j a c i e l e m
... w epoce samotności
w sieci...

Tomek Żółtko

wtorek, 8 marca 2011

...gdy gaśnie...

...gdy gaśnie apetyt kompromisów...
stajemy się wołaniem zagłuszającym lęk...


Laodycea - Magda Kopoczyńska /z tomiku Nieodwracalności /

wtorek, 1 marca 2011

jesteśmy najemnikami...?

Powrót marnotrawcy jest pełen niejasności. Wędruje we właściwym kierunku, ale jakże to wszystko zawikłane! Przyznaje, że mu nie wyszło, i wie, że byłby lepiej traktowany jako niewolnik w domu swojego ojca niż wygnaniec w obcym kraju, ale wciąż nie potrafi zaufać ojcowskiej miłości. Wie, że nadal jest synem, ale wmawia sobie, że utracił prawo, aby być tak nazwany. Jest gotów przyjąć status "najemnika" , ponieważ w ten sposób przynajmniej przeżyje. Jest w tym skrucha, ale nie ma w niej światła bezgranicznej miłości wybaczającego Ojca. Jest to skrucha "samoobsługowa", która daje możliwość przeżycia."


H. J. M. Nouwen - Powrót syna marnotrawnego

jesteśmy skrzydłami

jesteśmy skrzydłami różnych nieba skrawków
rozbijamy ziemię na kawałki
bólem zakrętów naszych słów
jesteśmy żalem błędów
rozpalonych słońca oddechem...




fragment wiersza Magdy Kopoczyńskiej